دانلود اواز و تحلیل گل های رنگارنگ 196 ب، اثری از استاد گلپا

 

از نغمه ها و ادوات چهارگانه ی دستگاه شور {دشتی، ابوعطا، بیات زند یا بیات ترک و افشاری} نغمه ای که گامی یکسان با خود دستگاه شور دارد و تنها اختلاف آن با شور در توقف پیوسته بر روي درجه چهارم (نت شاهد) و درجه دوم (نت ايست) می باشد، ابوعطا نام دارد. حجاز از گوشه های بسیار معروف و رایج ابوعطاست و بيشتر براي خواندن مناجات هاي مذهبي و قرآن و اینجور چیزها به كار مي رود. استاد گلپا در این اثر ماندگار خویش از این گوشه با مهارت بالایی استفاده کرده است. گوشه هاي معروف و دیگر ابوعطا عبارتند از: درآمد، سيخي، اميري، رامكلي، حسن موسي، يتيمك و غیره. اين آواز از جمله مردمي ترين و دلنشين ترين آواهاي موسيقي ايران زمين مي باشد كه معمولا مردم از آن استقبال خوبی می کنند. وابستگی نغمه ی ابوعطا به دستگاه شور و همچنین آواز دشتي موجب مي شود كه به راحتي بتوان از اين آواز وارد خود دستگاه شور يا نغمه ی دشتي شد و به همين دليل هنگام اجراي اين آواز خواننده به شرطی که به گوشه ها کاملا وارد باشد، از قدرت مانور و گوشه در گوشه خواندن بالايي در اجرا برخوردار خواهد بود. از لحاظ احساسي اين آواز تمايل كشيده شدن به سمت حزن و اندوه را دارد البته نه به اندازه آواز دشتي يا دستگاه سه گاه. درضمن همانطور كه گفته شد اين آواز مردمي مي باشد و لحن اجراي آن بویژه در گوشه هايی نظير ميگلي (meygoli) بايد شبيه به لحن گفتار كوچه و بازار قديم ايران باشد و اين بر شيريني و دلنشيني اين آواز مي افزايد كه امروزه متاسفانه اين امر فراموش شده و کمتر کسی به سراغ آن مي رود. همانطور که پیشتر ذکر شد، مهم ترین و اصلی ترین پرده ی این آواز حجاز است كه بسياري از گوشه هاي ابوعطا نیز در اين پرده قرار گرفته اند. به قول یکی از موسیقی شناسان نکته سنج، زمان مناسب جهت شنيدن آواز ابوعطا به هنگام غروب و بخصوص در اواخر شب مي باشد كه در اين هنگام بسيار دلنشين  بوده و به عبارتی بر جان دل می نشیند. با ابنکه ملزومات اجراي آواز در دستگاهي همچون چهارگاه به مراتب دشوارتر از اجراي اثري در ابوعطاست، اما اين به معني آسان بودن آواز ابو عطا و دست كم گرفتن آن نمي باشد. از استادان پرآوازه و کم ادعای موسیقی اصیل ایرانی ایرج و گلپا آثار متعددی در این مایه به یادگار مانده اند که در این نوشته یک نمونه ی درخشان را با هنرنمایی استاد اکبر گلپایگانی تقدیم خوانندگان عزیز وبلاگ می نماییم: این اثر زیبا ناظر بر اجرای آرپژ مهمی در این نغمه می باشد که بویژه در قالب پنجه های هارمونیک استادان نوازنده فرهنگ شریف و پرویز یاحقی در زمره ی آثار ماندگار موسیقی مهجور ایرانی به شمار می رود! در این اجرا استاد گلپا به جای دانگ گردی و نیز تحریرهای همیشگی خود از تحریرهای دارای فاصله استفاده می کند که همین تحریرهای استثنایی و پرقدرت استاد بسیار حزن انگیز و در عین حال نشاط آور است.

 

 

 

 

دانلود گلهای رنگارنگ 196ب(گلپا و الهه)

 

 

گل های رنگارنگ 196 ب

 

اثری با هنرنمایی استادان: گلپا و الهه

 

با همکاری استادان: پرویز یاحقی و فرهنگ شریف

 

آهنگ در نغمه ی ابوعطا از: استاد علی تجویدی

 

اشعار برنامه از: مولانا، نواب صفا، فروغی بسطامی و شمس مغربی، حبیب خراسانی و

 

 رهی معیری

 

دکلمه ی شعر

 

آهنگ و مقدمه ابوعطا در ریتم 6/8

شعر:

دل به سودای تو بستیم خدا می داند (2)

 

وز نهان مهر گسستیم خدا می داند

 

درآمد ابوعطا

 

تحریر نخست حجاز

شعر:

ستم عشق تو هر چند کشیدیم به جان

 

ز آرزویت ننشستیم خدا می داند

 

درآمد دوم ابوعطا (جمله ی دوم ابوعطا- اشاره به جامه دران)

 

تحریر حاجی حسنی (مکث بر روی نت سل4G)

شعر:

با غم عشق تو از این که ببستیم نخست

 

بر همانیم که بستیم خدا می داند

تحریر حاجی حسنی (مکث بر روی نت می4E)

شعر:

دیده پرخون و دل آتشکده و جان بر کف

 

روز و شب جز تو نَجُستیم خدا می داند

 

گوشه ی حجاز (ایست بر روی نت می 4E)

شعر:

دوش با شر خیال تو به دل جویی داد

 

تحریر (ایست بر روی نت می 4E)

ادامه ی شعر:

آرزومند تو هستیم خدا می داند

 

تحریر (مکث بر روی نت ر 4D) و فرود به شور

دکلمه ی شعر:

ستم عشق تو هر چند کشیدیم به جان

 

ز آرزویت ننشستیم خدا می داند

 

اجرای ترانه در مایه ی ابوعطا با صدای گرم شادروان الهه

 

تحلیل اواز:دوست عزیزم فلاورز 

 

---

سخنان استاد گلپایگانی در مراسم چهلم بانو الهه و...

مراسم هفتم بانو الهه همزمان بود با سالروز درگذشت داییم.استاد اکبر گلپایگانی و همسر محترمشان خانم گلرخ گرایلی لطف کرده و در مراسم سالگرد درگذشت داییم شرکت کرده و من و خانواده ام را شرمنده لطف و محبت خویش قرار دادند.بعد از صرف ناهار همراه با استاد و خانم محترمشان و دوست عزیزمان اقای اردهالی به سمت مسجد نور که مراسم بانو الهه انجا برگزار میشد حرکت کردیم.وقتی رسیدیم جماعت زیادی جلوی مسجد جمع شده بودند.مردم وقتی استاد را دیدند برای استقبال جلو امدند و استقبالشان به حدی بود که راهبندان شدیدی در خیابان منتهی به مسجد نور بوجود امده بود و حتی رانندگان خودروهای سواری میپرسیدند که کی اومده که همه فریاد میزدند گلپا.و رانندگان هم برای دیدن مرد حنجره طلائی موسیقی ایران از ماشینشان پیاده میشدند و....

خیلی از هنرمندان در مسجد نور بودند از همایون خرم گرفته تا فرهاد فخرالدینی و میلاد کیایی و شاهین فرهت و امین الله رشیدی و.... که بعد از اتمام مراسم مشغول گفتگو با استاد گلپا شدند.بعد از مدتی هم مراسم چهلم بانو الهه در منزل خانم پری زنگنه برگزار شد که در سوگ مادر عزیزشان داغدار بودند و هنرمندان زیادی هم در این مراسم حاضر بودند مثل اساتید:گلپایگانی ـ ایرج ـ همایون خرم ـ شاهین فرهت ـ فریدون شهبازیان ـ دکتر محمد سریر و ......

برای امروز متن سخنان استاد گلپا در مراسم چهلم بانو الهه را اماده کرده ام که در وبلاگ درج میکنم:

بعد از سخنان ابتدائی مجری برنامه اقای شاهرخ نادری  استاد همایون خرم هم سخنانی را ایراد نمودند.بعد از استاد خرم اقای نادری سخنان خود را اینگونه ادامه دادند:شب سال حسن گلنراقی مصادف بود با هفتم حبیب الله بدیعی.هر کس امد درباره مرا ببوس اظهار نظر کرد:یکی گفت:شعر رقابی.یکی گفت:شعر مجید وفادار.یکی گفت ویولون پرویز یاحقی.دکتر محمودی بختیاری گفت:شخصیت حسن گلنراقی.نوبت به خود پرویز رسید که حرف بزنه گفت:مردان و زنان بی جانشین.

۳۰ سال گذشته همه شما زمزمه گذشته را میکنید. در خانواده هایتان تمام موسیقیها مال گذشته است.چیزی در این ۳۰ سال گل نکرد و زمزمه نشد.این جمله مال همایون خرم هست که گفت:بعضی موسیقیها یک هفته ای است مثل طوفان میاد میره و هیچی جا نمیذاره و بعضی ها نسیم است(اسم برد اقای خرم).از این مردان و زنان بی جانشین خیلی ها اینجا هستند.یکی از این زنان و مردان بی جانشین که بدون شک بی جانشینه و بی جانشین خواهد بودممنونم ازش که بعد از ظهر هماهنگ کردیم گفت میام.اکبر گلپایگانی.خیلی براش دست بزنید.صدای جاودانه هنر این مملکت.اکبر اقا سلام بر شما.

(استاد در مراسم چهلم بانو الهه)

استاد گلپا که  همراه با همسر محترمشان و استاد ایرج سر یک میز نشسته بودند ابتدا با استاد ایرج روبوسی کردند و سپس سخنان خود را چنین اغاز کردند:

اولا من نمیدوانستم که خانم زنگنه هنرمند عزیز و گرامی یک همچین اتفاقی براشون افتاده وگرنه با کمال میل هر جا بودم میامدم.هنرمندانی که اینجا هستند اکثرشونو میشناسم و باهاشون کار کردم.

همین اوخر ما برنامه ای در لندن داشتیم که به زور رفتیم و خانم الهه را هم اوردیم.ایشان میگفتند که خسته اند ولی من گفتم اگر شما نیایید من برنامه ام را اجرا نمیکنم.

ما امشب جمع شدیم درباره هنرمندی حرف بزنیم که رفته ولی از نظر من ......در این لحظه اشک جلوی چشمان استاد را میگیرد و میگویند اصلا من نمیتوانم صحبت کنم.من چند نفر برام نمردند:امیر ناصر افتتاح ـ پرویز یاحقی ـ حبیب الله بدیعی و...اینها کسانی هستند که برای من نمردند.در نایت کلوپی که من داشتم به نام ساقی که اکثر خانمها و اقایان حتما تشریف اورده بودند خانم الهه ۳ سال با من شب و روز کار میکرد.خوب حالا ما چطور فکرشو بکنیم که الهه مرده.(ناراحتی استاد همه را تحت تاثیر قرار داده)

برای من چون الهه نمرده صحبت هم نمیکنم.جای من هنرمندان بزرگتری هستند که امیدوارم همشون سالم باشند و از این اتفاقات کمتر بیفته.

ما هم رفتنی هستیم.مردن یک حقیقته.گفت بر دوستان رفته چه افسوس میخوری ما هم مگر جواز اقامت گرفته ایم.

پس الهه همانطور که گفتم نمرده و ما امشب دور هم جمع شدیم که همدیگرو ببینیم تا یکی از بین ما کم نشه و همدیگرو دوست داشته باشیم.این حرفهای بچه گانه را هم کنار بزارین ما همه ایرانی هستیم و سیاسی نیستیم.ما فقط دنبال عشق و گل و محبت و شمع و اینها میگردیم.امیدوارم همتون سالم باشین.الهه  را جای قشنگی دفن کردند و باید بریم سراغش و ازش یاد کنیم که نمیتونیم یادش نکنیم اهنگهای قشنگی که اون خونده مگه ما میتونیم این کارها را بکنیم؟

ما هنرمندان بزرگی داریم.من اینجا که اومدم ایرج را دیدم واقعا شاهکار بود. هم شاگردی مدرسه نظام بودیم.دانشکده افسری بودیم.از اون موقع تا حالا با هم دوستیم.واقعا که به افتخارش دست بزنید....

اینجا استاد سخنانش را به پایان رساند و نشان داد که دوستی و عشق و محبت ارزشش بالاتر از خیلی چیزهاست.

عکس:دوست عزیزم علیرضا که زحمت گرفتم عکس را در مراسم چهلم بانو الهه بر عهده داشتند.

---

استاد اکبر گلپایگانی و اکبر افتخاری(۱۳۴۰)

اين دو يار ، يكي در عرصه موسيقي و يكي در عرصه ورزش ، سرآمد بوده و خواهند بود.پيوند شگفت انگيز ورزش و موسيقي در دوستي و رفاقت دواسطوره هنر تجلي يافت .

اكبر گلپايگاني از دوستان و طرفداران پر و پا قرص اكبر افتخاري بود. افتخاري نيز به گلپاعشق مي ورزيد .

گلپا در توصيف اين دوستي مي گويد : هر وقت تيم دارايي تهران بازي داشت در ورزشگاه حاضر بودم تا شاهد هنرنمايي دوست عزيزم ( افتخاري ) باشم.

افتخاري نيز مي گفت : به جرات مي توانم بگويم  در هر نقطه اي از ايران  كه كنسرتهاي گلپا  برگزار ميشد ، عاشقانه مي شتافتم تا از صداي جادويي دوستم گلپا سر مست شوم .

از خداوند بزرگ براي اين دو عزيز در هر كجا كه هستند آرزوي سلامتي ، عزت و سربلندي ميكنم .  

منبع:خوربه

---

امیدوارم از مطالب امروز وبلاگ رسمی استاد گلپایگانی لذت برده باشید.

فعلا یا علی.

:: نوشته شده دریکشنبه بیستم آبان 1386 - ساعت15:18 - توسط فرهاد رحیمی :: 2
روی برگی بنویس عشق >